Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος χωρισμού

Άμα γνωρίζεις ποδόσφαιρο όλα μοιάζουν αναμενόμενα και σχεδόν νομοτελειακά οδηγούμαστε σε αυτές τις εξελίξεις. Ο Μίχελ πίστεψε πολύ το ρόστερ, που πήρε πέρυσι το Κύπελλο. Θεώρησε πως αυτοί και τέσσερις άλλοι θα πάρουν το πρωτάθλημα. Υπερτίμησε όμως τις ικανότητες των ποδοσφαιριστών και το πάθημα των πλέι οφ δεν του έγινε μάθημα. Το καλύτερο θα ήταν να κλείσει ο κύκλος του στην ομάδα νωρίτερα. Είχε δύο ευκαιρίες. Η μία μαζί με τον Ίβιτς, αφού ως δίδυμο απαίτησαν συγκεκριμένα πράγματα κι η δεύτερη, όταν δεν έγινε δεκτή η εισήγησή του για τον Λουτσέσκου και προτιμήθηκε ο Στανόγιεβιτς. Δεν το έκανε. Η συνήπαρξή του με τον Σέρβο κόουτς ήταν προβληματική. Για παράδειγμα ο Μακ, ήρθε για φορ κι ήταν εκτός προγράμματος. Ήρθε για να στηρίξει ο Στανόγιεβιτς το 4-4-2. Τα καλοκαίρι περνούσε κι ο προβληματισμός μεγάλωνε. Παράλληλα ένας ένας αποχωρούσαν οι Έλληνες (Γιαννούλης, Χατζηισαίας, Χαρίσης, Κίτσιου, Κοροβέσης, Κλάους) και τα κενά στο ρόστερ μεγάλωναν. Ο Σέρβος κόουτς αμφισβήτησε την ποιότητα του ρόστερ κι ήρθε σε ρήξη με τον τεχνικό διευθυντή. Ζήτησε στόπερ, δεξιό μπακ, αμυντικό μέσο, επιτελικό μέσο κι επιθετικό, ενώ δε θα έλεγε όχι και στον Βιειρίνια. Την ίδια ώρα ο τύπος τον πίεζε ασφυκτικά να πει, πως πάει για τον Πρωτάθλημα. Δεν το πίστευε, δεν το είπε, τελείωσε. Ο Μίχελ είχε ένα στοίχημα, από τη στιγμή, που ο Σαββίδης του έφερε τον Λουτσέσκου, να μπει σε όμιλο Europa League, εξασφαλίζοντας 4-5.000.000 ευρώ, τα οποία θα πήγαιναν στην ενίσχυση της ομάδας. Το έχασε. Τον πρόδωσαν αυτοί που πίστεψε. Το διαζύγιο μοιάζει πλέον, αναπόφευκτο, είτε τώρα, είτε μέσα στη χρονιά. Πήγε κόντρα στην τετράγωνη ποδοσφαιρική λογική και το πλήρωσε, χωρίς πάντως να είναι ο μοναδικός, που φέρει ευθύνη για το ναυάγιο.