Με χαρά βλέπω τους Τσιγγάρα και Λύρατζη να είναι από τους καλύτερους στον αγωνιστικό χώρο από την ώρα που μπήκαν έστω και αργοπορημένα στα βαθιά. Έχουν περιθώρια να δείξουν ακόμη περισσότερα. Σαφώς είναι νεαροί ακόμη και χωρίς παραστάσεις και στα μεγάλα παιχνίδια ειδικά όταν η μπάλα καίει παίζουν ρόλο εμπειρία και προσωπικότητα αλλά και οι ίδιοι σε ένα κακό timing για την ομάδα και την ψυχολογία στα τάρταρα μπήκαν και έδωσαν απαντήσεις και με το παραπάνω. Θα κάνουν και αυτοί τα λάθη τους και επειδή τα δικά μας παιδιά μπαίνουν πάντα μπροστά στο στόχο πρέπει να προστατευτούν σωστά για να μπουν στον δρόμο για ανοδική πορεία στην ποδοσφαιρική τους καριέρα. Προσωπικά πάντα ο Θεοχάρης Τσιγγάρας αποτελούσε αδυναμία καθώς τον είχα ξεχωρίσει από την Κ19 πριν μερικά χρόνια διότι μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που έμπαινε στις φάσεις παρά το νεαρό της ηλικίας του και η ικανότητα του να "καταπίνει" χιλιόμετρα στον αγωνιστικό χώρο. Ο δε Λύρατζης τίμιος μέχρι στιγμής αλλά παίζοντας λίγο στάνταρ επιτρέψτε μου να πω και αυτό γιατί πάντα παίζει με τον διπλανό του ή δίνει κοντινή πάσα, δεν το λέω με κακή πρόθεση απλά καλό θα ήταν να πάρει μερικά ρίσκα παραπάνω στον τρόπου που προωθεί το παιχνίδι βγαίνοντας στην επίθεση. Εν ολίγης αυτά τα δύο παιδιά με την καθιέρωση τους στην ανδρική ομάδα αποτελούν πλέον κίνητρο και για τους επόμενους διακριθέντες που ακολουθούν από τις ακαδημίες του Δικέφαλου του Βορρά καθώς και αυτοί θα περιμένουν την ευκαιρία τους με την ελπίδα διάκρισης στην πρώτη ομάδα.
Συντάκτης κειμένου:Παναγιώτης Κοντάκος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου