Μια selfie φωτογραφία ισούται με 1.000 λέξεις…

Η επίδειξη της σχέσης Ολυμπιακού-Άρη μέσω μιας απλής selfie και η ξεκάθαρη διάθεση της ομάδας του λιμανιού για να φτάσει πλέι οφ και τελικά τετράδα ο… καλός της φίλος.

Φανταστείτε δύο κορυφαία στελέχη του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ να έβγαζαν selfie σε κάποιο αεροδρόμιο. Φανταστείτε τον Γιάννη Αλαφούζο να πήγαινε στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσει αγώνα του ΠΑΟΚ Β. Φανταστείτε να βγάζει ανακοίνωση ο ΠΑΟΚ μετά από «σφαγιαστική» διαιτησία κόντρα στην ΑΕΚ και να μιλά για ένα σύστημα που δεν του επιτρέπει να νικήσει… στον Πειραιά, χωρίς αναφορά στον αντίπαλο. 
Μην τα φαντάζεστε. Εδώ και μία εβδομάδα τα έχετε δει όλα αυτά. Όχι με τους πρωταγωνιστές που αναφέραμε. Απλά αν όντως ίσχυαν τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας αυτά, θα είχε πέσει η κυβέρνηση απ’ τις αντιδράσεις στη χώρα. Όσα γίνονται με το Ολυμπιακός-Άρης, είναι απλά μία ακόμη μέρα στη δουλειά. 
Πλέον δε μιλάμε απλά για σχέση προστάτη και προστατευόμενου. Επειδή ίσοι όροι στη συγκεκριμένη σχέση, είναι προφανές πως δεν υπάρχουν. Οι εμπλεκόμενοι εδώ και χρόνια επιδεικνύουν διάθεση διαφήμισης της σχέσης αυτής. Από τότε που ο μακαρίτης ο Σάββας Θεοδωρίδης σε κάθε δήλωσή του μιλούσε προσπαθώντας να μειώσει τον ΠΑΟΚ και να ανυψώσει τον Άρη. 

Τα φιλικά που δίνουν καθε καλοκαίρι. Το σερί 21ος ετών δίχως νίκη για τους Κίτρινους, που δεν ενοχλεί κανέναν. Οι… τυχαίες συναντήσεις σε εστιατόρια της Θεσσαλονίκης. Μέχρι οι selfie όλο καμάρι στα αεροδρόμια. Παράσημο στο βιογραφικό του Νιαρχάκου πως φωτογραφήθηκε μαζί του ο Καραπαπάς. Για τον σύγχρονο Άρη, αυτό ισχύει προφανώς.

Πριν την Εξυγίανση που τόσο εχθρικά βλέπει ο Άρης του Καρυπίδη, η συγκεκριμένη ομάδα ήταν σε χαμηλότερες κατηγορίες. Υποβιβάστηκε τρεις φορές επί ημερών κυριαρχίας Ολυμπιακού και του συστήματος που τον εξυπηρετούσε ουσιαστικά. Διαλύθηκε οικονομικά. Βίωσε τις πιο μαύρες μέρες της ιστορίας του. Κι όμως, το σήμερα, η διεκδίκηση στόχων, είναι αιτία… εχθρικής αντιμετώπισης για τον Άρη του μεγαλομετόχου που απροκάλυπτα δηλώνει πως γεννήθηκε Ολυμπιακός. Κάτι που δείχνει σε κάθε ευκαιρία. 

Εδώ δε μιλάμε για την Καλλονή, τον Πλατανιά, την Κέρκυρα και ομάδες τέτοιου βεληνεκούς. Ο Άρης κουβαλά μια κάποια ιστορία. Έχει τον κόσμο του. Κι αντί να σεβαστεί ακριβώς αυτό τον κόσμο, στο βωμό της Ευρωπαϊκής εξόδου και του αποκλεισμού απ’ την Μόλντε ή την Αστανά, προτιμά να ζει αυτές τις εξευτελιστικές για το μέγεθος του κλαμπ καταστάσεις. Επειδή έτσι γουστάρει αυτός που έσπευσε να δει από κοντά το Ολυμπιακός Β-Βέροια. Υποστηρίζοντας ένθερμα όλους τους Ολυμπιακούς Β… 

Για τους Πειραιώτες, η διάθεση και η πρόθεση της επίδειξης αυτής της σχέσης είναι προφανής. Θέλει να βγάλει το… παιδάκι του στην Ευρώπη για ακόμη μια σεζόν. Βοηθώντας με όποιο τρόπο μπορεί. Κι απ’ τις κινήσεις Αυγενάκη σε συνδυασμό με τη βουβαμάρα για Κλάτενμπεργκ εδώ και κάποιους μήνες, καταλαβαίνει κανείς πως τον έχει τον τρόπο του…

 Είναι τεράστια υπόθεση για την ομάδα απ’ το λιμάνι, να γνωρίζει πως υπάρχει ένα κλαμπ του βεληνεκούς του Άρη, το οποίο δε θα βλέπει τους Μπουχαλάκηδες πίσω απ’ τα δοκάρια στα ματς των πλέι οφ και όχι μόνο. Δε θα κάνει σουτ στην εστία ή έστω σε ακτίνα 20 μέτρων απ’ αυτή όταν κατεβαίνει στο Φάληρο. Ανάλογα και το ποιος έχει ανάγκη τους βαθμούς πάντα… 

Αντίθετα, θα έχει μαχαίρι στα δόντια κόντρα σε ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό. Παίζοντας ολόκληρη τη σεζόν του σε αυτές τις αναμετρήσεις. Προσπαθώντας κι επικοινωνιακά να συμβάλει στη λάσπη προς αυτές τις πλευρές. 

Την ίδια ώρα, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ χωρίς να κάνουν κάτι, προφανώς και θα τους βόλευε να είναι στα πλέι οφ και να επιστρέψει στην Ευρώπη ο Παναθηναϊκός. Γιατί πρώτα και πάνω απ’ όλα, κάθε ματς το παίζει στα ίσα. Τιμώντας το μέγεθος και την ιστορία του, που σαφώς είναι μεγαλύτερα απ’ του Άρη. Αυτό δίνει άλλο σασπένς στο ίδιο το πρωτάθλημα. Όπως δίνει κι ελπίδα πως θα ανέβει συνολικά το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Διότι οι Πράσινοι είναι πολύ πιθανό να μη βλέπουν την Μόλντε ή την Αστάνα να τους αφήνουν εκτός αρχές Αυγούστου. 

Μια σχέση τοξική που πάει κόντρα στο ίδιο το ποδόσφαιρο. Για το ευκαιριακό κέρδος. Αγωνιστικό και όχι μόνο. Γι’ αυτό και η απροκάλυπτη επίδειξη της σχέσης αυτής, δεν προκαλεί απορία. Είναι προφανής η χαρά της ΠΑΕ Άρης, που λειτουργεί ως υπηρετικό προσωπικό απολαμβάνοντας τα όποια μπόνους. «Καταπίνοντας» τον κάθε Ρόουζ. 

Κατατάσσοντας την ομάδα αρκετά χαμηλότερα απ’ όσο θέλουν να τη βλέπουν οι οπαδοί της, σε επίπεδο ηθικού κώδικα. Γιατί προτάσσουν εφήμερες χαρές νικών σε ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, πάνω απ’ την αξιοπρέπεια, το κύρος, το καθαρό κούτελο. Που βρωμίζεται καθημερινά και απροκάλυπτα πλέον, από τον κάθε Καρυπίδη, τον κάθε Νιαρχάκο και όλους αυτούς που αύριο μεθαύριο δε θα είναι στον Άρη. 

Σε οποιοδήποτε νορμάλ κράτος, κάθε λεπτομέρεια της σχέσης αυτής, θα λειτουργούσε ως ένδειξη. Προκειμένου τα μέλη μιας φυσιολογικής Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού, να αρχίσουν να ξετυλίγουν κουβάρια. Να πάρουν ένα τηλέφωνο στην Πολωνική Ομοσπονδία για να μάθουν: «Ρε παιδιά, ποιος πούλησε τον Ρόουζ;». Να πάει στα στέκια όποιας πόλης επιθυμεί, να ρωτήσει τι γνώμη έχει ο απλός κόσμος για τη σχέση Ολυμπιακού-Άρη. 

Όλα αυτά δηλαδή, που η Αυγενάκειος Επιτροπή τα θεώρησε… αποδείξεις ενοχής για πολύ-ιδιοκτησία ΠΑΟΚ-Ξάνθης. Υποβιβάζοντας ουσιαστικά την Ξάνθη και προσπαθώντας να σπιλώσει τον ΠΑΟΚ, αλλά το CAS τους έτριψε στην μούρη την αλήθεια. Αποτέλεσμα; Η επιβράβευση της Επιτροπής απ’ τον υφυπουργό με 70.000 ευρώ. 

Οπότε, δεν ελπίζουμε και σε πολλά. Στην Ελλάδα με επικεφαλής αθλητισμού τον Αυγενάκη, η σχέση Ολυμπιακού-Άρη είναι απλά μια καλή… φιλία.

SDNA