Άρης-ΠΑΟΚ 4-2 (Το πρώτο blog της χρονιάς)

Το να χάνει ο ΠΑΟΚ από τον Άρη δεν είναι συνηθισμένο. Εδώ που τα λέμε το χάνει ο Δικέφαλος τουλάχιστον εντός συνόρων το είχαμε ξεχάσει (51 αγώνες αήττητος στο πρωτάθλημα). Χθες οι δύο ομάδες στον αγωνιστικό χώρο του Κλεάνθης Βικελίδης μπήκαν για να παίξουν ποδόσφαιρο. Κανένας από τους δύο δεν έδειξε φόβο.
Οι Κίτρινοι νίκησαν σε μία βραδιά που ο Μπρούνο Γκάμα δεν έκανε ούτε μια ενέργεια κι ο Ιντέγιε δεν ακούμπησε την μπάλα. Όχι απλά κέρδισαν, αλλά έβαλαν τέσσερα τέρματα. Κλειδί για την μεταμόρφωση του Άρη η μετατόπιση του Σάσα στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Από τον ΠΑΟΚ που προηγήθηκε νωρίς κι έχασε τεράστια ευκαιρία για το 0-2 λίγο μετά έλειψε το πάθος κι η συγκέντρωση (δέχθηκε την ισοφάριση άμεσα και τέρμα στο τέλος του πρώτου μέρους και στην αρχή του δευτέρου από στημένα). Ήταν τρομερά σοφτ κι αυτό φαίνεται στα τρία πρώτα τέρματα που δέχεται. Η απουσία του Κρέσπο κάτι παραπάνω από φανερή. Η ώρα της επιστροφής του Αλέξανδρου Πασχαλάκη έφτασε. Με τα πολλά, ζήσαμε έναν διασυρμό από έναν αντίπαλο σαφώς χειρότερο, που το έλεγε η καρδιά του και το χάρηκε με τον κόσμο του. Ίσως να του χρωστούσε η μοίρα, καθώς και στην Τούμπα τον ισοφαρίσαμε στο 90+4'. Κοιτάμε μόνο μπροστά στους μαραθώνιους που είναι σε εξέλιξη και το ταμείο θα γίνει τον Μάιο.

Υ.Γ. 1 Ήταν το τρίτο ντέρμπι εκτός έδρας (ΑΕΚ, ΟΣΦΠ, Άρης) που προηγηθήκαμε. Δεν καταφέραμε να κερδίσουμε κανένα. Δύο ισοπαλίες και μία ήττα ο απολογισμός.

Υ.Γ.2 Θεωρώ ότι ο δυναμισμός του Εσίτι είχε να δώσει πράγματα σε μία αναμέτρηση σαν τη χθεσινή, αλλά τώρα είναι αργά για δάκρυα.

Υ.Γ3 Ραντεβού σήμερα στο μπάσκετ